Pholo, Pulu, Polo

Polo is een van de oudste balsporten, zo oud dat het onstaan van de sport niet helemaal bekend is.

De eerste wedstrijd waarover bronnen gevonden zijn, werd rond 600 voor Christus gespeeld tussen Turkomanen en Perzen. Er werd gespeeld om de eer. Men zegt dat Polo in Perzië onstond. Behalve als vertier was het polospel een training voor de cavaleristen van het Perzische leger. Dit leger bestond uit adel en Koninklijke familieleden, vandaar dat polo ook wel de sport of kings wordt genoemd.

Als bal gebruikte men schapenhoofden in een leren zak en soms de hoofden van de overwonnen vijanden. En er zijn gegevens dat in de 4de eeuw koning Sapoor II van Perzie als kind al polo speelde. Maar ook werd in China het polospel gespeeld. Er zijn verschillende theorieën over waar het woord polo vandaan komt. Uit het Balti waar ‘pholo’ bal of balspel betekent, of uit het Tibetaans waar ‘pulu’ wilgenwortel of wilgentak betekent, het hout waarvan de poloballen werden gemaakt.

In de 7e eeuw verspreidt polo zich via China naar Japan, waar het na enkele honderden jaren weer verdwijnt. In de 16e eeuw wordt door sjah Abbas de Grote in Isaphan het eerste poloveld aangelegd conform de huidige afmetingen. De granieten goalpalen staan er nog steeds. In deze periode verspreidde polo zich vanuit Perzie naar het Westen tot aan Constantinopel. De Mongolen waren vooral verantwoordelijk voor het verspreiden van de sport naar het Oosten. In India is het keizer Barbur die de sport introduceert. Polo kreeg een herleving in Japan door de 8ste shogun, Tokugawa Yoshimune (1684-1751). Er werd gespeeld tot in het begin van de 20ste eeuw. Engelse theeplanters ontdekken het spel halverwege de negentiende eeuw in Manipoor, op de Birmese grens met India. Hier werd het al eeuwen gespeeld op kleine, taaie, snelle en veelzuidige pony’s. De Indiase Silchar poloclub is de oudste ter wereld en opgericht in 1859 in het Cachardistrict. Snel gevolgd door de beroemde Calcutta poloclub, opgericht in 1862.